( 1 ) فصل : در قبول كردن اخبار براى ما از محمد بن ادريس شافعى رحمه الله نقل شده است كه مىگفت خداوند متعال پيامبر را از لحاظ امور دينى و وجوب اطاعت فرمان و دستور او در موقعيتى خاص قرار داده است و در واقع پيامبر بيان كنندهء همهء معاصى و همهء واجبات است ، خداوند فضيلت و برترى پيامبر را چنان بيان فرموده است كه لازمهء ايمان به خود را ايمان به او داشته است و در قرآن مىفرمايد فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ ( ايمان بياوريد به خدا و رسول او ) بخشى از آيهء 158 سورهء هفتم و هم فرموده است إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ ( همانا گروندگان و مؤمنان كسانى هستند كه ايمان آورده‌اند به خدا و پيامبرش ) بخشى از آيهء 62 سورهء 24 . و مىبينيد كه كمال ايمان را كه همه چيز تابع آنست در ايمان آوردند به خدا و سپس ايمان آوردن به پيامبر مقرر فرموده است ، شافعى مىگويد از مجاهد دربارهء تفسير آيهء وَ رَفَعْنا لَكَ ذِكْرَكَ « نام و ياد ترا بر افراشته گردانيديم » آيهء 5 سورهء 94 نقل شده است كه خداوند فرمود هر گاه من را ياد كنند تو هم ياد كرده مىشوى ، اشهد ان لا إله الا اللّه و اشهد ان محمدا رسول اللّه . و هم شافعى ميگويد خداوند در قرآن پيروى كردن از وحى و سنت رسول را بر مردم واجب كرده و در قرآن چنين مىگويد لَقَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولًا مِنْ أَنْفُسِهِمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِهِ وَ يُزَكِّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ إِنْ كانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلالٍ مُبِينٍ « بحقيقت منت گذاشت خداوند بر گروندگان هنگامى كه بر انگيخت در ايشان رسولى از خودشان كه بخواند بر ايشان آيت‌هاى او را و پاك گرداندشان و به ايشان كتاب و حكمت بياموزد اگر چه پيش از آن در گمراهى